Geef alles

Je moet al je materiaal gebruiken.
Geef alles weg. 
Alles dat je weet
Was niet de eerste keer dat ik dat gehoord had. Eerste keer was denk ik via Austin Kleon.
Deze keer in het boek "Several short sentences about writing" van Verlyn Klinkenborg

Maar ik had daar nog nooit naar gekeken vanuit deze invalshoek: Je zult geen nieuwe dingen ontdekken, totdat je ze nodig hebt.

Je moet dus je materiaal helemaal opmaken.
Dat lijkt beangstigend.

Maar je hoeft alleen maar bang te zijn dat je ideeën opraken, als je jezelf niet meer ontwikkelt. 
Als wat je nu hebt, het beste en enige is dat je te bieden hebt.

Persoonlijk vind ik dat een depressieve gedachte, waar ik me niet bij neer kan leggen.
Die gedachte gaat namelijk in tegen alles waarin ik geloof op het gebied van persoonlijke ontwikkeling.
Dus met vertrouwen ga ik daarmee beginnen.
Niet wachten totdat er een boek aan materiaal is.

Dit is de start.

3 marketing tips van een kip – speciaal voor content creators

Ik ben geabonneerd op de nieuwsbrief van Doomberg. Een pseudoniem van een anonieme schrijver die zich presenteert als een kip.

Origineel in ieder geval en hoe bizar dat ook klinkt, de inhoud van de nieuwsbrief geeft mij vaak een "what-the-hell" gevoel. Op een positieve manier.

Wel in het Engels, maar voorlopig nog steeds gratis, dus je kunt je hier abonneren: https://doomberg.substack.com/

Over naar de tips, die ik hoorde in de podcast waarin Grant Williams een interview met Doomberg had.

Optimaliseer verhouding “get to do” versus “have to do”

Je ontkomt niet aan dingen die je MOET doen om geld te verdienen. Al is het maar de boekhoudkundige dingen, zoals facturen maken
Dat zijn de "have to do" dingen.

De kunst is om een zo goed mogelijke verhouding te krijgen van de "get to do" dingen ten opzicht van wat je moet doen.
En "get to do" dingen zijn de dingen die je echt leuk vindt. Waar werk geen werk is.

Hoe beter die verhouding, hoe meer plezier je in je werk hebt.

Creëer voor jezelf, niet voor een publiek

Maak iets dat je zelf leuk vindt. Niet wat het publiek vindt dat je moet maken.

Er zullen ook genoeg mensen zijn die kritiek hebben op je werk. 
Ga daar niet in mee. 

Wil je het volhouden en interessant houden voor jezelf,creëer dan iets wat je zelf zou willen lezen, zien of horen.

Mijn eigen ervaring is ook dat mensen niet altijd weten wat ze willen. Ze herkennen het pas als ze het zien. Of kunnen het niet onder woorden brengen.

Als je alleen zou doen wat ze je zouden vertellen dat ze willen, dan doe je ze niet eens een plezier.

Een goede titel is van levensbelang

Deze tip ging vooral over schrijven, maar is wat mij betreft toe te passen op elke vorm van content.
Want je wilt een emotie oproepen bij mensen. Een goede titel doet dat en nodigt op die manier uit tot het lezen of bekijken van je content.

Doomberg geeft zelfs aan dat op het moment dat hij een goede titel had, het artikel zich als het ware vanzelf schreef.
Dus het kan je ook nog eens helpen met het creatieproces zelf.
En daar heb je ze dan - 3 tips van een kip.

Wil je meer tips en info van mij, schrijf je dan hier in en dan krijg je ze in je mailbox.
Is geheel vrijblijvend en voorlopig nog altijd kostenloos.

Robuuste systemen in het bedrijfsleven

Dit stuk is geïnspireerd door  het boek "The clock of the long now" en mijn eigen ervaring in de praktijk.
Een robuust systeem past zich aan, maar niet alles binnen het systeem doet dat op dezelfde manier.

 Je hebt grote, langzame onderdelen. En je hebt kleine, snelle onderdelen.

- Kleine onderdelen reageren snel op veranderingen, grote doen dat langzaam.
- De kleine onderdelen zorgen voor de innovatie en af en toe voor een revolutie. 
- De grote onderdelen hebben de macht en moeten zorgen voor continuïteit. 

De kracht van een robuust geheel zit 'm in de snelheid van de reactie op verandering én hoe de verschillende onderdelen elkaar beïnvloeden.
Wat betekent robuust? 
Robuust betekent hier dat je door veranderingen niet meteen uitgeschakeld wordt. 

Robuust betekent dat je bestand bent tegen veranderingen, je aanpast aan veranderende omstandigheden en overleeft.
We hebben dus gezien dat de onderdelen verschillende eigenschappen hebben. Wat is dan een goede samenwerking?

Snel en klein informeert groot en krijgt de aandacht. 
Groot controleert klein door veranderingen te accepteren of af te wijzen. 
Groot zorgt daarbij voor continuïteit.

De praktijk

Als ik kijk naar onze eigen situatie, waarbij we als klein bedrijf zijn overgenomen door een veel groter bedrijf, dan moet daar ook een robuuste structuur ontstaan.

Nieuwe producten bijvoorbeeld, moeten als eerste getest worden bij het kleine bedrijf. 
Dat gaat namelijk een stuk sneller.

Vervolgens worden de conclusies gebruikt bij het grotere bedrijf, waarbij gekeken wordt hoe dit past in het grotere geheel. En of een nieuw product zinvol is om op te nemen of dat het geen meerwaarde heeft (accepteren of afwijzen)

Als je dus kijkt naar een nieuw product, dan kan een klein bedrijf snel kijken wat het is en wat de voordelen en nadelen zijn. 
Een groot bedrijf kan vervolgens er het maximale uithalen qua opbrengst of het juist afwijzen omdat het te grote negatieve gevolgen zou hebben.

Je wilt een systeem waar kansen snel gespot worden (via klein en snel) en waar groot en langzaam vervolgens het maximale uithaalt (door de macht) zo heb je groei.

Aan de andere kant wil je niet constant afgeleid worden door dingen die niets opleveren en teveel afleiden van de core business. Daar moet afgewezen worden.

Zo wil je ook bedreigingen en veranderingen snel signaleren via klein. Daar moet groot dan op reageren en zich aanpassen. Als je hier sneller in bent dan de concurrentie, heb je meer tijd om het schip een andere kant op te sturen.

Aan de andere kant is niet alles een bedreiging op het niveau van groot. Er kan een verandering zijn, maar eentje die alleen effect heeft op het signaleringsniveau van klein. 
Hier moet groot juist afwijzen en zich niet af laten leiden. 
Er moet dus een robuuste eenheid ontstaan, waarbij er zowel bottom-up als top-down gewerkt wordt.